1 ki.cau 1 adv bunyi burung (terutama burung murai) ; ki 2 n celoteh; perkataan yg sebarang saja
ber.ki.cau v ki 1 berbunyi (tt burung murai): tiada berhenti burung murai itu ~ ; ki 2 v berkata-kata sebarang kata saja; berceloteh; mengoceh: biarkan dia ~ , kalau sudah capai akan berhenti sendiri
ki.cau.an n ki 1 kicau

2 ki.cau ki 1 n tipu; kecoh